Op de ingredxedxebntenlijst staat niks dat gluten zou kunnen bevatten. Voor de kans op besmetting heb ik nog even gekeken op livaad.nl. Niks over besmetting bekend. Het lijkt me evengoed veilig, want voor zover ik weet gebruikt Kobe in geen enkel product tarwe en ik heb nergens last van gehad.

Het recept is lekker simpel: de mix uit het zakje mengen met een ei en een paar eetlepels water, door elkaar roeren (klontert niet), bananen erin en… frituren. Of gewoon bakken in een laag olie.

Kobe producten zijn verkrijgbaar in elke toko.

Het lijkt een beetje op hutspot dit recept, maar dan met pastinaken in plaats van aardappel, en met peterselie en koriander. De pastinaken en winterwortels schillen, in stukjes snijden, even met de gesmoorde uitjes meebakken, en daarna laten koken. Als alles bijna gaar is kruiden erbij en door elkaar stampen (of niet).

Het is een Oosterse variant op paneermiddel. Er zitten geen gluten bevattende ingredixebnten in en ik ben er nooit ziek vangeworden, dus ik ga er vanuit dat het voor coeliaken veilig is. Sowieso is de traditionele Chinese keuken behoorlijk veilig, want om te paneren wordt er in plaats van tarwe standaard rijst of tapioca-meel gebruikt. De bumbu is om een knapperig laagje te krijgen en smaakt kruidig en een beetje naar citroen. De vis, kip, tahoe of wat je wilt paneren moet droog zijn (beetje plakkerig kan wel), even door de bumbu halen en in olie bakken of frituren. Ik probeer ook altijd iedereen aan de muizenoortjes te krijgen, maar ze zien er gedroogd in een zakje bij de toko niet zo lekker uit. Ze zijn, vind ik, juist ontzettend lekker en ze zijn nog gezond ook. Ze moeten een kwartiertje wellen en daarna kan je ze gewoon mee bakken met de groenten (met vissaus).
Bumbu is trouwens alleen verkrijgbaar in de toko.

Huisgenoot Leo kwam er mee aangelopen in de Makro: meirapen. Ze deden me denken aan grote radijsjes en ze leken me daarom niet lekker, maar ik wilde het weleens proberen. Thuis op zoek gegaan naar een recept, het recept een beetje aangepast om gluten te omzijlen en aan het koken gegaan…
Eerst een uitje gefruit met een theelepel kaneel, een paar teentjes knoflook, gemberpoeder, peper, zout en een paar theelepels peterselie. Water (ongeveer een halve liter) erbij gedaan met een blokje bouillon, gehaktkruiden, een paar in stukjes gesneden winterwortels en natuurlijk de meirapen (in blokjes). Na ongeveer een kwartiertje (een blik) tomaten, (een blik) kikkererwten en in stukjes gesneden paprika en een halve courgette erbij. Volgens het recept moest het geheel een uur sudderen, maar na een half uur was alles wel gaar.
Ze waren goed te eten, die meirapen! De smaak zit, vind ik, een beetje tussen wortel en aardappel in, maar dan iets scherper… toch een heel klein beetje radijs-achtig dus.

Het enige wat je nodig hebt voor uiensoep zijn uien, water, bouillon, meel en olie of boter. Ik gebruik natuurlijk olie omdat ik niet goed tegen lactose kan. De uien (500 gr tot een kilo voor een flinke pan soep) in dunne ringen snijden en even laten bakken. Door ‘gewone’ uiensoep gaat bloem, maar andere soorten meel zoals aardappelzetmeel werken ook heel goed om de soep te binden. Als de uien goudgeel, maar niet te donker zijn, het meel door de uienringen roeren. Daarna de uienruingen bij de bouillon doen. Daarvoor heb je ongeveer 2 liter water nodig en ‘naar smaak’ blokjes bouillon. Alles nog ongeveer 15 minuten laten pruttelen tot de ringen zacht zijn… en dan is de soep klaar.
Je kunt er ook een scheut ketjap doorheen doen en kruidnagels of laurierblaadjes laten meetrekken.

Tofu is niet echt mijn favoriet, maar huisgenoot Leo is er gek op. En om Leo een plezier te doen… en omdat ik nog een zakje Mei Po saus in huis had, werd het vanavond tofu mei po. Ik ben niet zo’n kookboeken-kookster, ik hou me hooguit aan de basis van een recept en doe verder door het eten wat en hoeveel ik zelf lekker vind, maar dit is min of meer het recept:

De tofu in stukjes snijden en bakken of frituren in olie. Ondertussen alles wat je verder door de mei po wilt doen (bv broccoli, peultjes, paprika, bamboe, maxefs) heel kort laten koken of meteen meebakken met de (afgegoten) tofu. Daarna de saus er doorheen roeren. Voor 2 personen is ongeveer 1/3 van een zakje genoeg.
De saus is trouwens alleen in toko’s te koop.

Heel simpel en vooral handig als je zeker wilt weten dat je geen gluten binnen krijgt: zelfgemaakte marsepein.

Je vermaalt amandelen en poedersuiker. De verhouding is 50/50, dus voor een handje marsepeinen aardappelbolletjes heb je ongeveer 225 gram amandelen en 225 gram poedersuiker nodig. Blanke amandelen worden meestal gebruikt, maar andere smaken net zo goed. Gewoon vermalen, tot bolletjes kneden en ze in folie een dag in de koelkast laten liggen zodat ze stevig worden en (als je er likeur ofzo in wilt) de smaak erin trekt. Je kunt er bijvoorbeeld een eetlepel rozenwater, citroensap, sinaasappellikeur of oranjebloesemwater doorheen kneden. En om aardappelbolletjes te krijgen ze even door de cacao halen.

Of het precies het originele recept is weet ik niet, maar zo vind ik in ieder geval zelf spinazie het lekkerst: met (glutenvrije) pasta. De spinazie laten ontdooien, in een koekenpan of wok xe9xe9n teentje uitgeperste knoflook in olijfolie fruiten, spinazie erbij en een heel of half blokje bouillon en oregano of basilicum er doorheen roeren. Op het laatst pijnboompitjes erbij doen (anders worden ze groen) of ze later over de spinazie heen strooien, samen met crxe8me fraiche en gebakken champignons.

Snij een pompoen in blokjes en fruit een gesnipperde ui. Pompoenblokjes en 1 of 2 theelepels kerrie in de pan erbij doen… en alles een paar minuten laten bakken.

Daarna alles in een gewone pan, met een blokje bouillon, een beetje peper en ongeveer een halve liter water ongeveer een kwartier laten koken. Staafmixer of stamper erdoor, verse gesnipperde peterselie erbij en je hebt pompoensoep. Laurier, nootmuskaat of ketjap kan er ook nog doorheen.

Het wordt ‘traditioneel’ gegeten met stokbrood en geitenkaas. Ik vind hem zonder net zo goed smaken.

Je kunt met de pompoenblokjes ook wortel, selderie of tomaat meekoken.

Simpel en glutenvrij. Het is xe9xe9n van mijn favoriete recepten, aubergine puree, het duurt alleen een beetje lang om het klaar te maken. Aan de andere kant: je hebt er weinig werk aan. Je snijdt een paar aubergines in dobbelsteentjes en stoomt ze ongeveer een half uur tot ze goed zacht zijn. In een wok of koekepan bak je in olijfolie een paar teentjes knoflook met wat peper en zout en zoete paprikapoeder. De gare aubergineblokjes even mee laten bakken… en klaar, dat is het!

In plaats van zout doe ik er soms bouillon bij en als de aubergines minder zoet uitgevallen zijn dan anders, een schepje suiker erbij.

Ik eet het meestal met verse tomaat en geroosterd brood. Glutenvrij brood kan heel goed. In stukjes snijden, bestrijken met ei en er (gemalen) komijnzaad overheen strooien, daarna een paar minuten in de oven roosteren.